Liberdade de expresión
O xornal ‘euskaldunon’ Egunkaria, derrubado, esnafrado, esnaquizado e torturado polo sistema xudicial, revive sete anos despois do seu asasinato. Os togados fallan en contra do especial interese das asociacións Dignidade e Xustiza e Vítimas do Terrorismo, empeñadas en encadear aos responsables da publicación por máis de quince anos.
Estas asociacións acosadoras propuxeron a varios membros da garda civil como peritos-testemuñas, que agora sen embargo non lle merecen credibilidade á Audiencia Nacional por «non ter coñecementos técnicos, artísticos ou prácticos».
Unha chapuza, como tantas outras. A Audiencia valora tamén as declaracións dos procesados en relación coas torturas e malos tratos que sufriron durante a detención incomunicada: constata que «non houbo un control xudicial suficiente e eficiente das condicións da incomunicación», que no seu momento negou o ministro de quenda, interpondo unha querela contra os cinco ‘castigados’ por denuncias falsas de tortura e inxurias e calumnias contra a garda civil.
Martxelo Otamendi, director do xornal, denunciou ante as cámaras de televisión o trato cruel e inhumano que recibiran por parte dos uniformados: «Non hai dereito. A Xoán Mari Torrealdai, de sesenta nos, unha eminencia da cultura vasca, déronlle tremendas tundas; a Xabier Alegría practicáronlle sesións de ‘bolsa’, e a min tamén por dúas veces... Incrible que en 2003 existan semellantes buracos negros en institucións coma esta, e con semellante impunidade... Impórtalles pouco calquera dereito, dálles igual a túa situación, dálles igual que non saibas nada. É igual. Tes que dicir algo para saír vivo».
Malia que a destempo, a Audiencia Nacional vén de considerar inconstitucional os procedementos políticos, xudiciais e policiais que levaron ao peche do xornal Egunkaria e á detención dos seus promotores.
O único delito que cometeu Egunkaria foi utilizar o idioma de seu.
