Poder e mafia

«Se quen teñen o poder negan a liberdade, o único camiño cara á liberdade é o poder» [Nelson Mandela]

Nestes días tratei de esvaecerme de todo canta sinalaba a escaseza de hixiene mental dunha uniformidade que vai da man desa mafia defensora só dos seus propios intereses a costa da escravitude universal, tanto física coma intelectual. Non foi posible. Mirase onde mirase, a propaganda irrompía a través desa cousa que parece formar parte das nosas propias cabezas. E interrogábame, e interrógome, onde están os pedagogos, os responsables académicos, os ensinantes de ética e dese tipo de cuestións relacionadas coa hixiene mental?

Na miña escasa capacidade intelectual, todo isto prodúceme unha gran dor. Que un reduto de mafiosos dispoña da vida do conxunto social coa aleivosía da mofa e escarnio é xa de por si inexplicable.

Por que nos estimamos en tan pouco? Por que o conxunto social non se rebela dunha vez por todas contra tanta estulticia? Por que neste século —dobre xe e máis un pau― seguimos contribuíndo cos décimos e o dereito de pernada?

Propaganda oficial

A propaganda oficial non para de programar datos económicos convulsos, isto é, a sociedade está a piques de retornar á escravitude total e, ademais, co beneplácito xeral dos lexisladores (que non nos esquezamos, en teoría representan á globalidade).

Parece que, como a economía vai mal (esa economía impulsada polos grandes malfeitores financeiros), o acadado pola sociedade a través de múltiples loitas seculares, xa non vale: a partir de agora imos cara a atrás.

Pois iso, a diario, a propaganda oficial ‘propagandea’ durante vinte e catro horas que o mundo se vai ao carallo, que non hai dispendio para todos e que a sociedade debe concienciarse de que a recolleita de cotón vai ser premiada cun pouco de auga con cloro e unha porción escasa de pan duro.

E temos que asumilo. Dicir amén, grazas pola súa contribución ao meu estómago. E logo durmir baixo un teito de palla a carón dunha morea de escravos coma nós, arredor dunha fogueira (tamén galano do patrón) para nos quentar durante o frío inverno. Pero, ollo, o galano é só para que non morramos de frío e o patrón non quede sen escravos.